Blog Dobromiły

czyli High-Level Nerd. Trochę się uśmiałam, bo o takie nerdostwo się nie podejrzewałam.

Chcesz zmierzyć swoje uzależnienie od indyjskiej kinematografii? Zapraszam do rozwiązania poniższego testu. Niektóre pytania mają wersję żeńską (k) i męską (m). Aby sprawdzić wyniki podlicz wszystkie odpowiedzi twierdzące.

Czy prawdą jest, że:

• Umiesz wymówić oryginalny tytuł Żony dla zuchwałych.
• Na wypadek nieproszonych gości trzymasz na ścianie maczetę.
• O każdej porze dnia i nocy potrafisz bezbłędnie napisać Aishwarya.
• Jak wyżej tylko w dewanagari albo w kannada.
• Do dzisiaj trzymasz na pamiątkę wydanie Nowego Dnia z 14 lutego 2006.
  
• Widziałeś(-aś) wszystkie filmy z Amitabhem Bachchanem.
• Pani w kiosku najbliżej twojego domu
  (k) jest już zarażona bollywoodem.
  (m) patrzy na ciebie coraz bardziej podejrzliwie, gdy znowu prosisz o Panią Domu. 
• Gdy coś zbroisz odruchowo łapiesz się za uszy.
  
• Rozpoznajesz wszystkich aktorów występujących w Deewangi Deewangi.
• Uważasz, że prawdziwie męski mężczyzna musi mieć wąsy.
• Odróżniasz KKHH od KHNH.
• W twoim pokoju pod plakatem Shahrukha zawsze leżą świeże kwiaty i palą się kadzidełka.
• W kinie zawsze siadasz w ostatnim rzędzie, żeby nikt ci nie zrzędził jak zaczniesz tańczyć.
• O twoim ulubionym aktorze(-ce) nie mówisz inaczej niż mój mąż (moja żona)
• Obejrzałeś(-aś) Matriksa tylko po to, żeby lepiej zrozumieć Jestem przy tobie.
• Umiesz wiązać
  (k) sari
  (m) dhoti
• Niezależnie od kierunku studiów chcesz przeforsować temat magisterki związany z bollywoodem (np. biotechnologia: Kultury bakterii w filmie indyjskim)
  
• Każdy film oglądasz przynajmniej dwa razy, bo za pierwszym jesteś zbyt zajęty(-a) piszczeniem na widok aktorów, żeby śledzić akcję.
• Kiedy głosujesz w plebiscytach na bollywood.pl, to przynajmniej 80% wybranych przez ciebie piosenek/teledysków/filmów ma tylko po jednym głosie.
• Umiesz powtórzyć układy tańczone przez
  (k) Madhuri
  (m) Govindę
• Rozumiesz zasady krykieta.
• Po obejrzeniu Dil se próbowałeś(-aś) wdrapać się na tramwaj.
  
• Niezależnie od wyniku testu i tak wiesz, że nie jesteś bollymaniakiem. Uważasz się za to za: kolly-, tolly- lub mollymaniaka.

Jeśli odpowiedziałeś tak:
0 razy - jesteś zdrowy(-a)
1-5 razy - jesteś nosicielem, choroba jeszcze się nie rozwinęła, ale już zarażasz
6-10 razy - lekkie stadium bollymanii, ostatnie stadium w którym jest możliwe uleczenie
11-15 razy - stan nieuleczalny, ale możliwe w miarę normalne funkcjonowanie w społeczeństwie
16-19 razy - prawdopodobnie jesteś Indusem
20-23 razy - masz wszystkie kliniczne objawy zarażenia bollywirusem, bardzo zjadliwa odmiana, w trosce o zdrowie reszty społeczeństwa powinieneś być izolowany(-a)

To jeden z najczęstszych stereotypów na temat Bollywoodu. Owszem pocałunki pojawiają się rzadko, ale nigdy nie było w Indiach oficjalnego zakazu pokazywania ich na ekranie. Mimo że innych zakazów jest dosyć dużo.
A dla niedowiarków polecam poniższy filmik

Ostatnie tygodnie i miesiące mocno wstrząsnęły moją psychiką. Coby uwolnić się od tego, spróbuję zebrać to, czego się przy okazji nauczyłam. Może przynajmniej to będzie jakimś pozytywem.
Oto i moje nowe mądrości życiowe:

• Nie ukrywa się tego, czego nie trzeba się wstydzić.
• Jeżeli myślisz, że osoba dużo od ciebie starsza się myli, to poczekaj. Jak zmądrzejesz, to zobaczysz, że było dokładnie odwrotnie.
• Aby związek miał jakiekolwiek szanse, to OBIE strony muszą się lekko nagiąć i poświęcić, zrezygnować z czegoś, trochę się zmienić.
• Tego co zostało zburzone w kilka sekund nie da się odbudować w równie krótkim czasie.
• Nie warto poświęcać przyjaźni dla miłości. Miłość przychodzi i odchodzi, przyjaźń trwa.
• To nie jest tak, że prawdziwy przyjaciel nie ocenia. Prawdziwy przyjaciel to taki, który potrafi wytknąć nam nasze błędy. Prawdziwy przyjaciel nie pochlebia, tylko jest szczery.
• Nie ma obiektywnej prawdy. Dana sytuacja może być opisana na kilka sposobów, takich że jednocześnie wszystkie będą jednakowo prawdziwe, wszystkie jednakowo fałszywe i wszystkie sprzeczne ze sobą nawzajem.
• Internet nie jest dobrym medium do przekazywania myśli. Zamiast zmniejszać to zwiększa liczbę niedomówień.
• Mieszanie spraw zawodowych i prywatnych zazwyczaj odbija się negatywnie na jednych i drugich.
• Jeżeli widzisz, że ktoś jest nieszczery wobec kogoś innego, to nie oczekuj od niego szczerości wobec siebie.
• Różnice kulturowe istnieją nie tylko między różnymi krajami, ale również pomiędzy różnymi miastami. Jeśli wyjeżdżasz ze swojego rodzinnego miasta nie licz na to, że spotkasz ludzi, którzy myślą podobnie jak ty.
• Jeśli boisz się przyznać do czegoś, to zrób to jak najszybciej. Im dłużej będziesz czekać, tym gorzej na tym wyjdziesz jak się wyda.
• Najprościej ocenić człowieka po tym, jak on ocenia innych.
• Jeżeli ktoś nagle zaczyna być bardzo miły, to weź pod uwagę, że może mieć w tym jakiś interes.
• Ale i tak lepiej być ufnym i się sparzyć, niż podejrzliwym i zgorzknieć.
• Tzw. poważne rozmowy są jak pakowanie plecaka na wyjazd - zawsze się o czymś zapomni.
  

Osoby, które uczestniczyły w tych wydarzeniach, zapewne zrozumieją o co mi chodzi. Pozostałe niech przyjmą te zdania takimi jakimi są, bez szukania ich genezy.

Nie myslałam, że jeszcze jakikolwiek wiersz może doprowadzić mnie do łez. Rzadko płaczę na filmach, rzadko w życiu, miałam się za mało wrażliwą osobę. A tu nagle okazało się, że jednak nie. Szymborska i jej Kot w pustym mieszkaniu sprawiły, że popłakałam się jak bóbr. Być może to kwestia nadszarpniętej ostatnio równowagi psychicznej, ale wiersz i tak jest bardzo życiowy i wzruszający. A tytułowy bohater jest jak żywy. Jak nasz.

Kot w pustym mieszkaniu

Wisława Szymborska

Umrzeć - tego się nie robi kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.

Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.
O żadnych skoków, pisków na początek.

Uzależnienie od Bollywoodu może też objawać się w ciągłym słuchaniu bollywoodzkiej muzyki. A w sumie prościej jest słuchać jej w radio, bo nie trzeba mozolnie przygotowywać sobie mieszanki. Całe szczeście w dobie internetu nie jesteśmy skazani tylko na to co nam dają fale długie, krótkie i ultrakrótkie. Kiedyś zdażyło mi się słuchać w internecie chińskie radio w esperanto. Teraz przyszedł czas na bollywoody.
Jakiś czas temu znalazłam Bollywood Music Radio. Radio dość ciekawe, bo dający duży przekrój filmów, z których jest brana muzyka. Na tyle duży, że rzadko znajdowało się coś, co znałam. Kilka dni temu radio miało przerwę w nadawaniu i mój kochany mąż w tym czasie znalazł inne radio - niemieckie, ale też z muzyką bollywoodzką. Bollywood Radio. Tutaj puszczają głównie hiciory. I rzadko się zdaża, żebym czegoś nie znała. W sumie fajnie, bo teraz w zależności od nastroju mam dwa typy muzyki do wyboru. No tyle, że w tym nowym rzadko, bo rzadko, ale zdażają się werbungi.
Według tej listy takich radiostacji jest jeszcze kilka. Ale może na kiedy indziej zostawię sobie sprawdzenie ich.

W końcu udało nam się obejrzeć Cheeni kum. Trwało to długo, oglądaliśmy go w trzech częściach, ale dotrwaliśmy do końca. Piotrek co prawda uważa, że jest to nudny film, ale mnie się nie dłużył.
Na pewno nie jest to typowy bollywoodzki film. Cała opowieść biegnie trochę w innych tempie niż w produkcjach zarówno z ollywoodu z b na początku, jak i z tego z h. Jest spokojniejszy, bardziej refleksyjny, poetycki. Powiedziałabym, że jest dojrzały. W takim sensie jak wino. Nie do pośpiesznego picia, nie do upojenia się bogactwem kolorów i tańca. Bo tańca w ogóle w tym filmie nie ma. Być może na tę dojrzałość wpływa wiek głównych bohaterów. On, Buddhadev (w tej roli Big B) ma 64 lata, ona, Nina (Tabu) - 34. A w Indiach, o ile aktor ponadczterdziestoletni może grać amanta, to aktorka, która przekroczyła trzydziestkę raczej zbliża się już do ról matek niż narzeczonych. Co ciekawe Amitabh grał bohatera dokładnie w swoim wieku, natomiast Tabu została nieco odmłodzona. W rzeczywistości jest trzy lata starsza.
Cheeni kum to rzeczywiście sugarfree romance. Nie przesłodzony, raczej wytrawny, miejscami gorzki. Chwile największego szczęścia bohaterów okazują się jednocześnie chwilami ich największego bólu. Miłość okazuje się trudna, a życie skomplikowane. Nie powiedziałabym, że nie jest to bollywoodzkie, bo tak można by uznać tylko jeśli cały bollywood byłby jednoznaczny z Czasem słońce, czasem deszcz. A nie jest. Ale i tak ten film jest dużo mniej słodki niż pozostałe z tej kinematografii.
Dlatego nie polecam tego filmu na poprawę humoru i jako beztroską bollywoodzką rozrywkę. Nie nadaje się on do tego. Ale jako film na długi wieczór, jeżeli ma się ochotę na odrobinkę refleksji to jak najbardziej.

W ten weekend udało nam się odwiedzić dwa wieczory indyjskie. W piątek Magdy i Sebastiana Durbaczów w Warszawie, w sobotę Oli Wachacz w Łodzi. Mimo nieprzespania przez to dwóch nocy było warto.
Oba wieczory zapowiadały się podobnie: zdjęcia z Indii, pokaz tańca klasycznego, pokaz tańca bollywoodzkiego, indyjskie jedzonko. Ale tak naprawdę te imprezy były zupełnie inne i właściwie dopełniały się. Ten, kto był na tylko jednej z nich, powinien odczuwać niedosyt. Nie mówiąc już o osobach, które ominęły obie imprezy.

Świeżo co odkryte przeze mnie animacje. Bardzo życiowe.
Równie dobrze filmiki mogłyby się nazywać "Desperate house cat".

1. Do czego zdolny jest zdesperowany kot, który został zamknięty po nie tej stronie drzwi?
(Zawsze kot jest zamknięty po nie tej stronie drzwi)

2. Do czego zdolny jest zdesperowany kot, którego właściciel zbyt długo śpi?
(Właściciel kota zawsze zbyt długo śpi)


Jakie to szczęście, że nasz sierściuch nie jest jeszcze aż tak pomysłowy. Chociaż pewne podobieństwo w zachowaniu widzę.